1837-ci ildə Quba üsyanını yatırtmış general-leytenant Fezi Qafqazın yeni canişini general Qolovinə göndərdiyi məktubda yazmışdı: “1837-ci ilin sentyabrında mən Quba qəzasında ləzgilərin üsyanını yatırtdım və növbəti ilin yarısına kimi burada qaldım. Yargun kəndində hərbi anbarlar tikdirdim, güclü müdafiə qurğuları yaratdım.

...1839-cu ilin mayın 29-da Yargundan çıxıb Qilah və Xuluq kəndlərinə hərbi yürüş etdim. Qilahın əhalisi üsyançılara qoşulmuşdu və ona görə də kənddə heç kəs yox idi. Xuluqlular isə bizimlə döyüşməyi qərara aldılar. Lakin uzun müddət müqavimət göstərə bilmədilər və biz onları Tahircal kəndinə tərəf sıxışdırdıq.

Tahircallıların da müqavimətini qıran mənim hünərvər əsgərlərim Yuxarı Kalunxürdən keçərək Zuxul körpüsünə gəlib çıxdılar. Adı çəkilən bütün kəndləri od vurub yandırdım və Samurun sol sahili ilə Axtıya tərəf yeridim. Eyni zamanda Ecexür və Kara-Küre kəndlərini də od vurub yandırdım (ЦГВИА, ф. ВУА, д. 6342, л. 74).