ВацIарилай кIамар вегьез,
Дере-тепе атIана,
Гуржи тават, ви уьлкведиз
Лезги халу атана.

Бес вучиз вун шехьзава къе?
ТахьайтIа ваз дидеди,
Лагьаначни кьван манияр
Крарикай дяведин?

Я тахьайтIа бубади ваз,
Фикир аваз вилера,
Лагьаначни къекъвейвал зун,
Къачагъ яз куь хуьрера?

За гваз къведай гуьзел шивцел
Ам пехил яз хьайиди,
Куь викIегь тир итимризни
За къурхуяр гайиди?

Са девирда абуру чпин
Балайриз икI лугьудай:
«Ксус, шараг, шехьайтIа вун,
Са лезгиди тухуда.»

А вахтунин къелейрикай
Макан хьанва лифериз,
Лезгидихъай ви уьлкведа
Къурху амач эллериз.

Гуьрчегди яз хана, руш, вун,
Къведа чун куь дагълариз.
За вун, гъед хьиз, гъилералди
Хкажзава цавариз.

ВикIегьдиз заз килигзава,
КичI авач ви фикирда,
КIандатIа ваз цуькверикай
За гуьрчег таж туькIуьрда.

Югъ акъатна цифер галаз,
Къекъвезва варз цавара.
Вун секиндиз и гъилерал
Фенва, тават, ахварал.

ВацIари ви ширин ахвар
КIамарай гъуз тухузва,
Хуш рикI авай лезгийри ваз
«Лай-лай, шараг», – лугьузва.